سینماروزان: جعفر گودرزی دبیر جشن منتقدان خانه سینما در مراسم دوازدهمین دوره این جشن سخنانی را ایراد کرد حاوی برخی هشدارهای صریح درباره محافل سینمایی متصل به بودجه های دولتی.
متن کامل سخنان جعفر گودرزی دبیر جشن منتقدان در مراسم دوازدهمين جشن منتقدان و نویسندگان خانه سینمای ایران را بخوانید:
سینمای ایران با در نظرگرفتن همه مولفه ها وزیرساخت های سخت افزاری، اهمیت اجتماعی، ترکیب نیروی انسانی و ماهیت پیچیده هنر – صنعت و رسانه سینما نیازمند رصد و مراقبت است.
هجمه های گوناگون و موج پذیری سینمای ایران درعرصه های تولید و پخش با توجه به بدنه نحیف اقتصادی آن در مقایسه با سایر بخش های جامعه همچون زیر شاخه های صنعت و خدمات بر اهمیت این مراقبه و عدم غفلت در راهبری و سپردن سینما به غبارهای روزمرگی تاکید می نماید.
متاسفانه علیرغم برگزاری جشنواره های متعدد که به دلیل فقدان استراتژی فرهنگی و برنامه ریزی شایسته، بیشتر به جشن هایی برای دورهمی و یا اعمال دیدگاه های کوتاه مدت و اورژانسی برخی متولیان تبدیل شده، هنوز سینمای ایران چه ازمنظر نگاه کلی در سیاست گذاری و ترسیم نقشه راه و چه از نگاه جمع بندی تولیدات سالانه به آنچه از رهگذر اکران و جنبه سوداگرای سینما بر بدنه سینمای کشور تاثیر می گذارد، به بزنگاه های کیفی، نیاز مبرم دارد.
در این میان انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران کشور به عنوان صنف رسمی متشکل از نویسندگان و منتقدان حرفه ای، فارغ از دغدغه های سیاست زده و کوتاه مدت حاکم در فضای مدیریت فرهنگی کشور، می تواند سنگ محکی قابل اعتنا برای بازنگری در سیاست گذاری وبرنامه ریزی های مدیران سازمان سینمایی وهمچنین جنبه کیفی امورحرفه ای دست اندرکاران سینما برای بهبود و ارتقاء فعالیت ها و در نتیجه تولیدات قلمداد شود.
نگاه جامع جشن دوازدهم به تولیدات به نمایش در آمده در جشنواره های فجر و موضع گیری شفاف و قاطع این انجمن در قبال چگونگی برگزاری این جشن ها طی ماه های پیشین و همچنین حضور فعالانه در جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان ، تاییدی است بر توجه انجمن منتقدان در راستای ایفای مسوولیت اجتماعی و فرهنگی خویش در قبال سینمای دوست داشتنی کشورمان.
امیدوارم برگزاری این جشن که به پشتوانه نظر کارشناسی و حضور فعالانه و داوری آکادمی اعضاء در انجمن منتقدان به وجود آمده و فارغ از شائبه ها و دخالت ها و سلایق شخصی و وابستگی های مبتنی بر رفاقت و مصلحت اندیشی و سایر انگاره های غیر تخصصی است، در روند حرکت سینمای ایران به منازل بالاتر و والاتر کیفی و ارتقاء فرهنگ و سلیقه سینمایی مخاطبان وعلاقه مندان مثمرثمر و مفید به فایده باشد.
