سینماروزان: مرجان ساتراپی، نویسنده، تصویرگر و فیلمساز ایرانی-فرانسوی در ۵۶ سالگی در پاریس درگذشت.
ساتراپی کمی بیش از یک سال پس از درگذشت ماتیاس ریپا، همسرش و عشق زندگیاش، چنان گرفتار غم فراق شد که درنهایت درگذشت.
مرجان ساتراپی متولد ۱۳۴۸ در رشت -و از خانوادهای که پدربزرگش از والیان ناصرالدین شاه قاجار بود.
وی در تهران بزرگ شد و والدین او از مبارزان علیه پهلوی بودند. مرجان در نوجوانی و در بحبوحه انقلاب، ایران را ترک کرده و به اتریش رفت ولی بعد از پایان دبیرستان، به ایران برگشت و در دانشگاه تهران-جنوب به تحصیل در رشته ارتباطات تصویری پرداخت و بعد از مدتی همکاری با نشریات به عنوان گرافیست و پشت سر گذاشتن یک ازدواج ناموفق با رضا-یک جانباز جنگ- در اوایل دهه ۷۰ خورشیدی راهی فرانسه شد و در استراسبورگ ساکن شد و تحصیلات خود را در زمینه انیمیشن ادامه داد.
شهرت مرجان ساتراپی زمانی رقم خورد که بعد از نگارش اتوبیوگرافی “پرسپولیس” که کتابی مصور و چندجلدی و مشتمل بر شرح زندگی خودش بود فیلم انیمیشن “پرسپولیس” را ساخت؛ فیلمی که جایزه هیات داوران کن(۲۰۰۷) را گرفت و خیلی زود نام ساتراپی را به عنوان انیماتور ی علاقمند به سنت قصه گویی هزار و یک شبی سر زبانها انداخت.
چهار سال بعد، ساتراپی فیلم “خورش آلو با مرغ” را ساخت که انیمیشن نبود اما از منظر رنگ پردازی و فضاسازی بصری بسیار متاثر از همان علاقهی کارگردان به انیمههای کلاسیک بود. این فیلم با بازی گلشیفته فراهانی از یک طرف تاثیرپذیری از آثار صادق هدایت داشت و از طرف دیگر علاقمندی قجری کارگردان در آن بروز داشت.
کمدی فانتزی”صداها” و درام زندگینامه ای “رادیواکتیو”-درباره ماری کوری- از دیگر تجربیات فیلمسازی ساتراپی بود.
ساتراپی در فرانسه با ماتیاس ریپا- سوئدی تبار که دو سال از او کوچکتر بود- آشنا شده و با او ازدواج کرده بود. مرگ ناگهانی ریپا، چنان غم و اندوهی را بر ساتراپی وارد کرد که او بیش از چند ماه زندگی را نتوانست تحمل کند و همچون قهرمان فیلم “خورش آلو با مرغ”، گرفتار افسردگی شد و سرانجام از غم فراق، دق کرد.
